I was never one for the ordinary.. Ik heb altijd alles al van een ander standpunt willen bekijken, het anders doen dan de grootste hoop, enz. Niet omdat ik tegendraads wil doen, absoluut niet want het is moeilijker dan je denkt, zo go with the flow is veel makkelijker! Op grote fuiven bijvoorbeeld heb ik mij nooit helemaal thuis gevoel tussen al die mensen die gek doen rond mij, zich zat drinken, overal geflirt en gegeil in alle richtingen,.. Ik heb en zal het waarschijnlijk nooit helemaal begrijpen, maar succes heeft het in ieder geval wel aangezien jongeren en ook al wat ouderen er in horden naartoe trekken. Als ik echter zelf achter de DJknoppen sta veranderd alles, want dan vind ik het wél tof! De hoop mensen, andere gek zien doen, zatte grappige mensen, het lijkt opeens allemaal wel fijn. Sinds ik in leuven op kot zit is het mij zelfs nog meer opgevallen. Terwijl er elke avond wel een cantus of een TD of een of ander groot feestje is probeer ik de kleinere evenementen op te zoeken. Laatst ben ik nog naar een acoustisch optreden in een klein cafétje geweest, hoogstens 30 mensen maar zo gezellig en sfeervol! Daar kan volgens mij geen TD of ander evenement tegenop.. Ik zou bijvoorbeeld nooit in diepenbeek op kot kunnen zitten denk ik, enkel en alleen al om die reden. Wat ik van mijn vrienden daar hoor is er ofwel niets te doen, ofwel een grote fuif. In Leuven doe je wat je wil, er is voor iedereen iets! Ongelukkig/gelukkig worden er voor die “underground” plaatsen geen reclame gemaakt wat je dus wel verplicht zelf op zoek te gaan, waarbij je dan soms een pareltje ontdekt die aan de grote massa lijkt voorbij te gaan.. Houden zo!
Alles heeft zijn ups en downs, zo dus ook mijn blogfrequentie die overduidelijk in een down zat. Daar gaan we weer eens wat aan doen dacht ik zo bij mijzelf, vandaar dit resultaat 
De eerste week van dit schooljaar in leuven zit er alweer op en ze hebben blijkbaar besloten om de inloop periode over te slaan bij ons, het was er direct op. Dat dacht ik toch tot ik mijn lessenrooster van deze week zag, want blijkbaar konden er nog meer uren in een schoolweek, zodat ik nu ongeveer 36 uren les heb waaronder lessen van 2,5 uur.. Dat is lang, trust me! Tel daar nog eens de uren bij die we nodig hebben voor de hopen groepswerken en ontwerp zelf dan loopt het nog op, de feestjes en optredens enzo er nog niet bij gerekend. Druk zegt u? Maar nee! De dagen/weken/maanden/jaren vliegen om en zo heb ik het graag eigenlijk, ik ben een slechte niksdoener. Daar wordt een mens toch ontzettend duf van? Deze zondag (ik ben dus ook een slechte zondagsmens, want dan is er niks te doen) heb ik dan ook grotendeels gevuld met een fietstochtje door de omgeving hier, iets wat ik niet veel doe. Het is zeker aan te raden maar zoek je wel een fijne meerijder/rijdster want dat jaagt het fungehalte omhoog in het kwadraat. Tijdens ons gesprek kwam trouwens een goede vraag naar boven: wil je blijven wonen waar je nu woont (een eerder landelijke omgeving), of wil je ergens drukker naar grote stad? Ik weet het nog niet, een van de volgende postjes zal ik daar eens aan wijden, maar voor nu zou ik graag jullie mening (en die jullie zijn nog niet met zoveel, maar de mensen die hier komen bezoek ik meestal terug en er zitten er zeer toffe, interressante en onontdekte mensen bij) horen
Vroeger in het middelbaar, DE grote keuze! Je zit in het zesde middelbaar en moet gaan kiezen wat je gaat volgen op de universiteit/hogeschool, bijna iedereen moet die keuze wel eens maken. Je beslissing bepaald een groot deel van je verdere leven ofzo wilden ze mij dat toch wijsmaken, al ben ik daar nog altijd niet van overtuigd. Mijn dilemma: Regisseur of Architect? Het is uiteindelijk architect geworden, omdat het uiteindelijk de betere keuze is aangezien je in belgie als regisseur nauwelijks werk vind. Je kan TV programmes “regisseren”, muziekclips, reclamespotjes, enz.. Maar nee, films wilde ik maken! Grote blockbusters waar iedereen naar gaat kijken, en aan de andere kant de gewone intelligente originele film die maar wat artistiek geëxperimenteer is. Super moet het toch zijn om een hele andere wereld te creëren, waarin je kan teruggaan in de tijd of juist vooruit en zelf kan beslissen hoe de wereld er over vele jaren van nu uitziet. Daarom juist denk ik dat films zo populair zijn want ze geven je de kans je helemaal in te leven en even uit de echte wereld te ontsnappen. Grappig trouwens hoeveel jaren aan “andere werelden” er bestaan in films en series, en acteurs zelf zijn jaren van hun leven niet zichzelf maar iemand die helemaal niet bestaat. Misschien maak ik ooit nog films, voorlopig doe ik het met architectuur, want dat is ook een beetje een wereld creeëren.. en nu, nu ga ik naar The Bourne Ultimatum kijken, dus als je mij zoekt ben ik eventjes in een andere wereld..
Bij mij gaat alles in periodes. Zo ben ik nu weer voor de zoveelste keer weer in mijn “gitaarperiode”, waaraan een”DJperiode” vooraf ging. Een periode kan kort of lang zijn, maar tijdens die tijd is dat altijd mijn hoofdhobby. Er zijn nog andere mogelijkheden hoor, zo zijn er ook basketperiodes, leesperiodes (4 Harry Potterboeken in 3 weken bijvoorbeeld), filmperiodes, enz.. Meestal is er een of andere activiteit die mij van periode doet veranderen. Een gitaarperiode volgt bijvoorbeeld bijna altijd na een concert of festival waarna ik probeer de live gehoorde liedjes zelf te spelen op mijn gitaar of piano. Spijtig dat ik ab-so-luut niet kan zingen.. Net zoals het jammer is dat ik ben moeten stoppen met in mijn band te spelen, want zo voor een hoop mensen op een podium staan geeft toch elke keer weer een geweldige rush. Een DJperiode volgt dan meestal weer op een feestje waar ik heb moeten spelen. De drang om een beetje te mixen is de dagen erna meestal nogal hoog. Of ik de enigste ben met dat periodeverschijnsel weet ik niet, maar daar ga ik nog eens over nadenken terwijl ik “dearly departed” van Arid uit mijn vingers + gitaar probeer te krijgen En ja, die hieronder ben ik..
Gisteren naar Pukemarock in Puurs geweest. Een van de laatste festivals deze zomer maar met een hoop sterke namen toch wel, zoals daar zijn The Levellers, Milow, Krezip, Arid, Admiral Freebee, Shameboy, Discobar Galaxy,.. Arid die terug van weggeweest zijn waren uitstekend, die stem van Jasper is live ongelooflijk goed en dat samen met een paar ijzersterke nummers gaf rillingen! Admiral Freebee was zijn eigen zelf. Het leuke aan liveoptredens vind ik de variatie. Op cd is een liedje steeds hetzelfde, maar live zijn er andere intonaties, improvisatie, worden liedjes uitgerokken of acoustisch gespeeld, en dat maakt dat een optreden nooit hetzelfde is. Toch vond ik zijn optreden op Werchter dit jaar beter, al kan dat ook met het publiek te maken hebben natuurlijk. Festivalzomer gedaan dus, een paar prachtige optredens gezien maar nu weer terug naar de indoor zalen waar ik ook naar uitkijk! Staan op het programma onder andere: Bart Peeters, The Police,..
Dat is het aantal ongelezen emailberichten dat ik heb in mijn hotmail inbox. And counting uiteraard.. Mijn oudste niet gelezen mail is van 24 april 2004, dat is dus al eventjes geleden. Needles to say dat ik mijn hotmail dus eigenlijk niet meer gebruik. Die datum heb ik dus mijn Gmail aangemaakt en alle belangrijke zaken daarop aangepast, enkel msn gebruikt mijn hotmail nog omdat het nu eenmaal heel veel werk is om alle mensen om te zetten naar gmail in mijn messenger. Ik vond het wel een leuk weetje, en 2736 een mooi getal
Zoals hier eerder al ergens stond gaan er op mijn kot een paar dingen veranderen dit jaar. De indeling als eerste, maar vooral de dingen die tegen de muur hangen. Nu hanger er posters. Het probleem is alleen dat ze te ordelijk hangen. Ik héb vorig jaar geprobeerd ze “willekeurig” te hangen, een beetje losjes zonder teveel te kijken of ze allemaal even hoog hangen en evenver uit elkaar. Maar dat kan ik niet, willekeur op commando. Een vriend van mij heeft allemaal van die kaartjes hangen tegen zijn muren, willekeurig, het ziet er heel tof uit! Misschien eens iemand jonger dan 10 jaar vragen of hij ze niet wil komen ophangen, die zijn nogal goed in willekeurig maar wat ophangen 
Toch komt er ook nog een grote poster, maar een zelfgemaakte in plaats van een van films of muziek groepen. Het idee was een foto mozaiek te maken, waar dus heel erg veel kleine fotos samen 1 grote maken. Het is nog een beetje experimenteren met wat met welke fotos, maar we komen er wel. Hieronder staat al een voorlopig testresultaat waar je een vriend zou moeten zien poolen, gemaakt met al mijn fotos van in Zuid Afrika.. Er komt ook nog een “scanwall”, maar die moet je zelf komen bekijken want dan kom je er ook bij
Excuses, het was eventjes stil. Examens enzo, u weet wel. Aangezien de eerste drie al goed gingen (ja, ik had 4 herexamens maar dat is allemaal part of the greater masterplan) wilde ik het niet verknoeien door de laatste eventjes slecht te maken. Mission succeed uiteindelijk en op naar het volgende jaar. Grappig hoe snel dat dat allemaal gaat, ik weet de eerste dag nog goed. Omdat zo een examen maken, en zeker als het al om 8 uur begint (wie verzint die dingen?) zeer hongeropwekkend is zijn we erna eens in een echt restaurant gaan eten (nee, de alma telt wel degelijk niet als een echt restaurant!) bij wijze van afsluiting. Heel lekker allemaal enzo, maar het deed mij er aan denken dat dit jaar part 2 van “Maarten leert koken” in werking treed. De geschiedenis hiervan gaat in het kort een beetje zoals:
Jaar 1 in leuven: Maarten kan absoluut niet koken, en gaat als gevolg hiervan alleen maar uiteten. But where’s the fun in that?
Jaar 2 in leuven: Maarten neemt zich voor te leren koken. Resultaat: Alle basisdingen worden nu met liefde bereid, het fungehalte gaat in stijgende lijn. (part 1)
Volgt dus nu part 2 waarin het niveau en de complexiteit omhoog gaat, aangevuld met meer speciale ingredienten. Uiteindelijke doel is uiteraard het kunnen koken zonder boeken in de buurt, waar je dus zelf iets kan samenstellen puur op basis van de kennis die je hebt over de ingrediënten en samenstellingen. Geef toe, it doesn’t get any better than that.
Dansen en koken, ik lijk wel een nieuwe man.. :d
Ik ben gisteren avond naar een lichtjes fantastisch feestje geweest. Kaarsen, fakkels, live muziek, nootjes, drank, mooie mensen, fijne mensen, humor,… you name it. Vooral de live band was goed, denk hierbij maar aan een kruising van Sweet Coffee en Jamiroquai, funky ritmes met zwerige sferen en hemelse stemmen dus. En nee, ik overdrijf niet vandaag Als ze een cd uitbrengen hoort u er nog van! Next up: salsamuziek! Aangezien de helft van de mensen daar hun leven grotendeels uit dansen bestaat werden er al snel enkele moves uit de mouwen van mouwloze kledingsstukken getoverd om U tegen te zeggen. Als er daar ooit kindjes van komen, die kunnen dansen voor ze lopen.. Nu vind ik heel erg stiekem dansen best wel cool, en het is jammer dat ik het niet beter kan. Ik heb het hier niet over van die halfgare spastische bewegingen die sommige mensen maken als ze teveel gedronken hebben (sommige moeten er niet eens voor drinken), maar de echte dansen. Als dan de beste danseres daar het je even wilt leren zeg je niet nee natuurlijk. Hoewel het er waarschijnlijk hilarisch uitzag van buiten mijn eigen lichaam vond ik het goed gaan, en tof was het evenzeer Vooral het zelf ronddraaien is nog voor verbetering vatbaar, but we’re working on it. Dus als ge ooit samen met mij ergens in dezelfde ruimte zijt en er staat salsamuziek op, come and find me
Ik ben oud. Althans zo voelt het toch regelmatig, als ik op terrasjes zit en hopen jongeren zie voorbij komen die in dezelfde (kleine) stad als mij wonen, maar ik ken er nauwelijks iemand van. Dit terwijl nog maar paar jaar geleden ik hopen mensen kende. Ik ken nog altijd hopen mensen, maar die zijn uiteraard samen oud geworden met mij en zijn al half getrouwd, werken al, doen volwassen dingen in plaats van doelloos rond te fietsen of naar vriendjes te gaan, want als ze dat al doen pakken ze de auto uiteraard! Een andere reden van mijn oud zijn is dat het mij opvalt dat we het regelmatig hebben over: weet ge nog! En ja, ik weet het nog, en het lijkt vooral heel lang geleden.. Een mooi voorbeeld: de thunderbirds! Hoe cool waren die, of beter, hoe cool zijn ze nog steeds, in deze tijd van bijna levensechte special effects! Ik ben dan ook de trotse bezitter van de hele serie op DVD, of valt dit onder de categorie: boys and toys..
